چند ماهی که گذشت

بالاخره اومدم این دفعه با کلی تأخیر. اگه بخوام براتون توضیح بدم که چرا این همه مدت ننوشتم واقعاً هیچ توضیحی ندارم بغیر از اینکه چند ماه اول تنبلی و بعد هم به هم ریختن خونه بخاطر اضافه کردن یه اتاق برای مهرسام به خونمون! قبلاً هر مدلی بود ماهی یک­بار می­نوشتم ولی این­بار وقتی از ماه اول گذشت درست مثل این ضربالمثل که می­گن آب که از سر گذشت چه یک وجب چه ده وجب شدم و تا می­خواستم بنویسم می­گفتم حالا بذارم هفته­ دیگه و ...  بعد از چند ماه اول هم یعنی نیمه های بهمن ماه کلا وسایل رو جمع کردیم  یه بنایی سه ماهو نیمه تو خونه داشتیم تا اینکه به خودم اومدم دیدیم این همه مدته از وبلاگ یکی یه­دونه­م غافل شدم و شیرین کاری­هاش و خاطرات­ش داره تو ذهن­م کم­رنگ می­شه بدون این­که جایی ثبت شده باشه. دیگه بگذریم و بریم سراغ مهرسام کوچولو.

آقا مهرسام بیست و دو ماهه ما تو این مدت کلی تجربه­های جدید داشته و کلی هم اقا تر شده و از همه مهم­تر اینکه حسابی پیشرفت کرده و کاملا میتونه صحبت کنه و همه چیز میگه و جمله بلند هم به خوبی میسازه 

این روزها اگر کاری یا چیزی بر وفق مرادش نباشه دست​هاش رو خیلی بامزه تکون می​ده و می​گه: ای بابا! خیلی درست و به​موقع می​گه طوری که آدم کاملاً ناراحتی و عدم رضایت رو تو لحن​ش حس می​کنه. کلمه​ی دیگه​ای که جدیداً می​گه و خیلی بامزه​ست این​ه که وقتی یه کاری می​کنه که قبلاً به​ش گفتیم کار بدی​ه و نباید انجام بده و نتیجه​ش رو می​بینه خودش سرش رو بالا پایین می​کنه و می​گه: دیدی؟! چند شب پیش رو مبل پا شده بود راه می​رفت گفتم مهرسام مامان بشین  همون لحظه نزدیک بود بیفته برگشته به من می​گه: دیدی؟! عاشق این دیدی گفتن​ش​م و خیلی برام شیرین​ه. بازی مورد علاقه​ش از  بیست ماهگی اینه که استیکرهای مختلف رو تو دفترش و در و دیوار بچسبونه و دوباره همه رو ببره یه جای دیگه بچسبونه و این کار رو اون​قدر تکرار کنه تا دیگه چسب​هاشون تموم شه. به برچسب ​هاش هم می​گه "چبس" .کلمه کمک هم خیلی ناز میگه و وقتی میخواد بره بالای صندلی و نمیتونه میگه میخوام برم تمت! 

مهرسام بامزه و در عین حال خیلی هم شیطون ما چند روز پیش داشت البالو می‌خورد، منم بهش گفتم هسته‌ش رو نخور و بده مامان که یکی در میون هسته هارو تحویل میداد و وقتی هسته رو قورت میداد میگفت توش نفت . کار دیگه ای که انجام میده اینه که وقتی جاییش یکم درد کنه یا زخمی بشه میادو  نشون می‌هو و ما باید بوسش کنیم.نقاشی مورد علاقه ش هم کشیدن دایره هست ودیگه خلاصه حسابی بامزه شده و همهٔ کلمات رو کامل و بامزه می‌گه.
این روزها پسرم بی​نهایت مهربون شده و دائم در حال ابراز محبت​ه. از صبح تا شب صد بار دست و پا و صورت من و باباش و اطرافیانی که دوست​شون داره رو بوس می​کنه. بعضی وقت​ها اسباب​بازی​هاش و پتو و وسایل شخصی​ش رو هم بوس می​کنه. صبح که از خواب بیدار می​شه اول من رو بوس می​کنه تا چشم​هام رو باز کنم و به​ش بخندم وقتی خیال​ش راحت شد که بیدار شدم دیگه می​ره دنبال شیطونی​ش ولی تا بیدار نشم از روی تخت تکون نمی​خوره. خیلی این روزها شیطون شده و در عین حال فهمیده​تر. بعضی روزها خیلی آروم و اقا و بعضی روزها هم نق می​زنه و ناراحت​ه. بازی این روزهامون این​ه که من می​شم نی​نی ومی​خوابم روتخت و پتوی مهرسام رو می​ندازم روم و  می​گم مامان آ آب بده و درست کارهای خودش رو انجام می​دم. جالب​ه اون​قدر بامسئولیت می​شه که هر چی می​خوام برام میاره؛ نازم می​کنه و بوسم می​کنه و لالایی می​خونه و با این​که سرم رو می​ذارم رو پاهای کوچولوش کوچک​ترین شکایتی نمی​کنه و دوست​م داره.  چند روز پیش رفت ناخن​گیرش رو آورد و می​خواست ناخن​هام رو هم بگیره. شانس آوردم نرفت تو فکر دایپر!

 قشنگ یاد گرفته چطوری با موبایل کار کنه؛ عکس رو می​زنه جلو و هر کجا فیلم باشه تماشا می​کنه هر بازی ای رو بخواد بین منوها میگرده پیدا میکنه و بازش به راحتی بازی میکنه حتی از من هم بهتر و ایو از حسام یاد گفته. همه اطرافیان رو درست صدا میزنه مثلا بابا بزرگ مامانی عزیز دای عمه جون  زممو عمو علی زهرا و...دیگه  هر کلمه​ای رو که بگیم به زبون خودش تکرار می​کنه گاهی هم یه از یه کلمه هایی استفاده میکنه که ما میمونم اینو از کجا یاد گرفته و کلی ذوقشو میکنیم خلاصه خیلی بامزست صحبت کردنش وقتی یه کاری میکنه و میبینه من ناراحت شدم خیلی ناز میاد بقلم میکنه و خودشو لوس میکنه و چشاشو مهربون و میگه بوشت تنم  منم ایدلم ظعف میکنه براش و گاهی هم وقتی میبینه خستم میاد دستاشرو دور گردنم حلقه میکنه و تند تند میگه اننجی اننجی یعنی داره بهم انرژی میده .

چقدر پراکنده نوشتم از کجا به کجا رسیدم. کلاً این روزها به سرعت داره می​گذره و حتی به من فرصت ثبت خاطرات​ش رو هم نمی​ده. لحظه​هایی که دیگه تکرار نمی​شن؛ از فکر کردن به این موضوع دل​م می​گیره. مهرسام من دیگه نی​نی نیست و راه می​ره و حرف می​زنه و می​باله. ولی با این حال می​دونم که دل​م برای این روزها تنگ می​شه.

چون خیلی عقبم کلی حرف و عکس هست که باید بزارم بس

ادامه دارد